E-recepta, znana również jako elektroniczna recepta, zrewolucjonizowała sposób dostępu do leków na receptę w Polsce. Zamiast papierowego dokumentu, który mógł zostać zgubiony lub nieczytelny, pacjenci otrzymują kod dostępu, który pozwala farmaceucie na szybkie i bezpieczne zrealizowanie recepty. Ta cyfrowa forma dokumentacji medycznej przynosi wiele korzyści zarówno pacjentom, jak i systemowi opieki zdrowotnej, ale rodzi też pytania dotyczące jej stosowania i dostępności. Wiele osób zastanawia się, kiedy konkretnie można otrzymać e-receptę, jakie są ku temu przesłanki i jak wygląda proces jej wydawania. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla efektywnego korzystania z nowoczesnych rozwiązań medycznych.
Wprowadzenie e-recepty miało na celu usprawnienie procesu leczenia, zmniejszenie ryzyka błędów oraz ułatwienie dostępu do leków. Jest to krok w kierunku cyfryzacji polskiej służby zdrowia, który wpisuje się w szersze trendy globalne. Mimo powszechnego stosowania, nadal pojawiają się wątpliwości dotyczące jej praktycznych aspektów, zwłaszcza w kontekście konkretnych sytuacji medycznych i terminów. Artykuł ten ma na celu wyczerpujące omówienie zagadnienia e-recepty, skupiając się na tym, kiedy jest ona wystawiana, jakie są jej rodzaje oraz jak pacjent może ją otrzymać i zrealizować.
Odpowiemy na kluczowe pytania dotyczące momentu, w którym pacjent może oczekiwać otrzymania e-recepty, jakie są kryteria jej wystawienia przez lekarza oraz jakie procedury należy zastosować, aby ją zrealizować. Omówimy również różnice między e-receptą a tradycyjnym dokumentem papierowym, podkreślając zalety i potencjalne wyzwania związane z nowym systemem. Celem jest dostarczenie czytelnikowi kompleksowej wiedzy, która pozwoli mu pewnie poruszać się w świecie elektronicznych recept.
E-recepta, jako system wystawiania recept w formie elektronicznej, została wprowadzona w Polsce w sposób etapowy, a jej powszechne stosowanie stało się faktem od 12 stycznia 2020 roku. Od tego dnia lekarze mają obowiązek wystawiania recept w formie elektronicznej, chyba że zachodzą szczególne okoliczności uniemożliwiające ich wystawienie w tej formie. Oznacza to, że praktycznie każdy pacjent udający się do lekarza z potrzebą uzyskania leku na receptę, od tej daty może otrzymać e-receptę. Wcześniej, od 2018 roku, funkcjonował system pilotażowy, który pozwolił na przetestowanie i dopracowanie technicznych aspektów rozwiązania.
Decyzja o wprowadzeniu e-recepty była odpowiedzią na potrzebę modernizacji systemu ochrony zdrowia i zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów. Papierowe recepty były podatne na błędy w zapisie, trudności w odczycie, a także stanowiły ryzyko fałszerstw. Elektroniczna forma recepty eliminuje te problemy, zapewniając jednoznaczność danych, automatyczną weryfikację uprawnień pacjenta do zniżek oraz szybki dostęp do historii leczenia. Od kiedy e-recepta jest dostępna, proces ordynowania i realizacji leków stał się bardziej płynny i efektywny.
Obecnie, od momentu wspomnianego 2020 roku, lekarze praktycznie we wszystkich placówkach medycznych, zarówno publicznych, jak i prywatnych, posiadają narzędzia do wystawiania e-recept. System obejmuje szeroki zakres leków, od tych dostępnych bezpłatnie dla określonych grup pacjentów, po leki refundowane i pełnopłatne. Pacjent, który otrzymał od lekarza informację o wystawieniu e-recepty, może ją zrealizować w każdej aptece w kraju. To znaczy, że od kiedy e-recepta jest standardem, nie ma ograniczeń geograficznych w jej realizacji, o ile apteka posiada dostęp do systemu.
Kiedy lekarz wystawia e-receptę pacjentowi
Lekarz wystawia e-receptę w sytuacji, gdy diagnoza pacjenta wymaga przepisania leku dostępnego wyłącznie na receptę. Jest to standardowa procedura medyczna, która ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta poprzez odpowiednią kontrolę nad stosowaniem farmakoterapii. Proces ten rozpoczyna się od wizyty pacjenta w gabinecie lekarskim, podczas której lekarz przeprowadza wywiad, badanie fizykalne, a w razie potrzeby zleca dodatkowe badania diagnostyczne.
Po ustaleniu diagnozy i potrzeb terapeutycznych, lekarz decyduje o włączeniu odpowiedniego leku. W tym momencie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, powinien wystawić e-receptę. Dotyczy to wszystkich rodzajów leków recepturowych, w tym leków refundowanych, pełnopłatnych, a także preparatów złożonych, które wymagają indywidualnego przygotowania w aptece. Lekarz ma obowiązek zweryfikować dane pacjenta w systemie, upewnić się co do jego uprawnień do zniżek oraz sprawdzić ewentualne interakcje z innymi przyjmowanymi lekami, jeśli posiada taką informację.
Istnieją pewne sytuacje, kiedy lekarz może wystawić receptę papierową zamiast elektronicznej. Są to przede wszystkim sytuacje awaryjne, kiedy system informatyczny jest niedostępny, lub gdy pacjent wymaga leku, który z jakichś powodów nie może być wystawiony w formie elektronicznej. Jednakże, w normalnych warunkach, lekarz wystawia e-receptę przy każdej wizycie, na której przepisuje leki. Dotyczy to zarówno wizyt w placówkach publicznej służby zdrowia, jak i prywatnych przychodniach. Lekarz może również wystawić e-receptę podczas teleporady, o ile jest to uzasadnione medycznie i pozwala na bezpieczne przepisanie leku.
Kiedy pacjent otrzymuje kod dostępu do e-recepty
Po wystawieniu e-recepty przez lekarza, pacjent nie otrzymuje fizycznego dokumentu, lecz unikalny kod dostępu. Ten kod jest zazwyczaj przekazywany pacjentowi natychmiast po zakończeniu wizyty lekarskiej lub teleporady. Istnieje kilka sposobów, w jakie pacjent może otrzymać ten kod, co daje elastyczność w zależności od jego preferencji i dostępności technologii. Warto wiedzieć, że kod ten jest kluczem do zrealizowania recepty w aptece.
Najczęściej kod dostępu do e-recepty jest wysyłany pacjentowi w formie wiadomości SMS na numer telefonu komórkowego podany podczas rejestracji w przychodni. Wiadomość ta zawiera czterocyfrowy kod identyfikujący receptę oraz numer PESEL pacjenta. Alternatywnie, jeśli pacjent wyrazi taką zgodę i posiada konto w Internetowym Koncie Pacjenta (IKP), kod może zostać przesłany również drogą elektroniczną na jego adres e-mail.
Dodatkowo, pacjent ma możliwość otrzymania wydruku informacyjnego e-recepty bezpośrednio od lekarza. Taki wydruk zawiera wszystkie niezbędne dane, w tym kod dostępu, numer PESEL pacjenta oraz informację o przepisanych lekach. Jest to przydatna opcja dla osób, które wolą mieć fizyczne potwierdzenie lub dla tych, którzy nie korzystają z telefonu komórkowego lub poczty elektronicznej. Niezależnie od sposobu otrzymania, kod ten jest niezbędny do zrealizowania recepty w aptece, dlatego ważne jest, aby go bezpiecznie przechowywać i przekazać farmaceucie.
Kiedy można zrealizować e-receptę w aptece
E-recepta może zostać zrealizowana w aptece od momentu jej wystawienia przez lekarza. Nie ma dodatkowego okresu oczekiwania, jak w przypadku niektórych papierowych recept, które wymagały pewnego czasu na ich wprowadzenie do systemu. Gdy tylko lekarz zatwierdzi e-receptę w systemie, staje się ona widoczna dla aptek, które mają dostęp do Krajowego Systemu Informacji o Narkotykach i Nietrzeźwości (KSInW), który jest częścią ogólnego systemu e-zdrowia. Oznacza to, że pacjent może udać się do apteki niemal natychmiast po wizycie u lekarza.
Aby zrealizować e-receptę, pacjent musi podać farmaceucie kod dostępu, który otrzymał od lekarza. Kod ten składa się z czterech cyfr, a do jego identyfikacji niezbędny jest również numer PESEL pacjenta. Farmaceuta wprowadza te dane do systemu aptecznego, który komunikuje się z systemem centralnym, pobierając szczegóły recepty. Dzięki temu farmaceuta ma dostęp do informacji o przepisanych lekach, ich dawkowaniu oraz ewentualnych zniżkach.
Istotną kwestią jest również termin ważności e-recepty. Zazwyczaj e-recepta jest ważna przez 30 dni od daty jej wystawienia. Jednakże istnieją wyjątki. W przypadku antybiotyków, recepta jest ważna przez 7 dni. W przypadku recept na leki recepturowe, które są przygotowywane w aptece (tzw. receptury apteczne), termin ważności wynosi 30 dni od daty wystawienia. W przypadku recept na leki psychotropowe i narkotyczne, termin ten wynosi 30 dni. Istnieją również recepty pro auctore (dla siebie) i pro familia (dla rodziny), których termin ważności również wynosi 30 dni. Farmaceuta jest w stanie sprawdzić w systemie dokładną datę ważności każdej e-recepty.
Kiedy e-recepta jest obowiązkowa dla wszystkich użytkowników
E-recepta stała się standardem w polskim systemie ochrony zdrowia, co oznacza, że jest obowiązkowa w większości sytuacji klinicznych od 12 stycznia 2020 roku. Od tej daty lekarze mają prawny obowiązek wystawiania recept w formie elektronicznej, chyba że występują ku temu konkretne, uzasadnione medycznie lub technicznie przeszkody. Obowiązek ten dotyczy wszystkich lekarzy uprawnionych do wystawiania recept, niezależnie od miejsca ich pracy – czy jest to placówka publiczna, czy prywatna.
Ta powszechność e-recepty ma na celu ujednolicenie procesu przepisywania leków, zwiększenie bezpieczeństwa pacjentów oraz ułatwienie zarządzania dokumentacją medyczną. Dzięki elektronicznemu systemowi, dane dotyczące wystawionych recept są przechowywane centralnie, co ułatwia kontrolę nad obrotem lekami i zapobiega nadużyciom. Dla pacjentów oznacza to również łatwiejszy dostęp do swoich recept, które mogą być dostępne online poprzez Internetowe Konto Pacjenta.
Chociaż e-recepta jest obowiązkowa, istnieją pewne wyjątki. Lekarz może wystawić receptę papierową w przypadku braku dostępu do systemów informatycznych, np. podczas awarii lub w sytuacjach, gdy pacjent nie posiada numeru PESEL. Dotyczy to również recept na leki wytwarzane w aptece na podstawie receptury, które mogą być drukowane w formie papierowej. Warto jednak podkreślić, że są to sytuacje sporadyczne, a standardem jest już forma elektroniczna. Kiedy e-recepta jest obowiązkowa, pacjent powinien być przygotowany na otrzymanie kodu dostępu lub wydruku informacyjnego.
Kiedy można prosić o wydruk informacyjny e-recepty
Wydruk informacyjny e-recepty jest dokumentem, który zawiera wszystkie kluczowe dane dotyczące wystawionej recepty elektronicznej, takie jak kod dostępu, numer PESEL pacjenta, nazwy przepisanych leków, dawkowanie oraz informacje o ewentualnych zniżkach. Pacjent ma prawo poprosić o taki wydruk w dowolnym momencie, gdy lekarz wystawia mu e-receptę. Jest to jego prawo, które wynika z potrzeby posiadania fizycznego potwierdzenia lub jako alternatywa dla otrzymania kodu SMS lub mailowego.
Najczęściej wydruk informacyjny jest przekazywany pacjentowi zaraz po wizycie u lekarza, jako uzupełnienie lub alternatywa dla informacji elektronicznej. Jest to szczególnie przydatne dla osób, które nie mają stałego dostępu do telefonu komórkowego lub poczty elektronicznej, a także dla tych, którzy wolą mieć fizyczny dokument do okazania w aptece. Wydruk ten nie jest samą receptą, ale zawiera wszystkie niezbędne informacje, aby farmaceuta mógł ją zrealizować.
Warto zaznaczyć, że wydruk informacyjny e-recepty powinien być traktowany jako pomoc. Kluczowym elementem do realizacji recepty jest kod dostępu i numer PESEL, które można otrzymać również SMS-em lub mailowo. Jeśli pacjent otrzymał e-receptę i jest pewien, że ma dostęp do kodu w formie elektronicznej, wydruk informacyjny nie jest absolutnie konieczny do zrealizowania leku. Jednakże, gdyby wystąpiły jakiekolwiek problemy techniczne z telefonem lub pocztą, wydruk stanowi bezpieczną alternatywę. Prośba o wydruk informacyjny jest zawsze uzasadniona, zwłaszcza jeśli pacjent czuje się pewniej z fizycznym dokumentem.
Kiedy e-recepta jest realizowana przez OCP przewoźnika
Termin OCP przewoźnika w kontekście e-recepty odnosi się do systemu, który umożliwia realizację recept w aptekach na terenie całej Polski, niezależnie od tego, w której placówce medycznej została ona wystawiona. OCP, czyli Operator Chmury Krajowej, jest odpowiedzialny za infrastrukturę techniczną, która zapewnia wymianę danych między systemami medycznymi a aptekami. Kiedy e-recepta jest realizowana przez OCP przewoźnika, oznacza to, że recepta jest dostępna w ogólnopolskim systemie i może być zrealizowana w każdej aptece, która jest z tym systemem zintegrowana.
Proces ten polega na tym, że lekarz wystawiający e-receptę wprowadza dane do systemu centralnego poprzez swoją placówkę medyczną. Następnie OCP, jako integrator systemów, zapewnia dostępność tych danych dla wszystkich uprawnionych podmiotów, w tym aptek. Kiedy pacjent udaje się do apteki z kodem dostępu i numerem PESEL, farmaceuta poprzez swój system apteczny komunikuje się z systemem centralnym, który jest obsługiwany przez OCP. W ten sposób farmaceuta pobiera informacje o recepcie i może ją zrealizować.
Działanie OCP przewoźnika jest kluczowe dla funkcjonowania systemu e-recept. Zapewnia on spójność danych, bezpieczeństwo transakcji i dostępność informacji w czasie rzeczywistym. Kiedy e-recepta jest realizowana przez OCP przewoźnika, pacjent ma pewność, że recepta jest ważna i może zostać zrealizowana w każdej aptece w kraju, która jest podłączona do systemu. Eliminuje to potrzebę noszenia ze sobą papierowych dokumentów i znacząco ułatwia dostęp do leków, szczególnie w przypadku osób podróżujących lub mieszkających z dala od swojej stałej przychodni.
Kiedy e-recepta ma krótszy termin ważności
Chociaż standardowy termin ważności e-recepty wynosi 30 dni od daty jej wystawienia, istnieją pewne wyjątki, kiedy ten okres jest krótszy. Te ograniczenia mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta i zapobieganie potencjalnym zagrożeniom związanym z nadużywaniem leków lub zmianami w stanie zdrowia, które mogłyby wpłynąć na zasadność dalszego stosowania określonych preparatów. Kiedy e-recepta ma krótszy termin ważności, dotyczy to zazwyczaj leków o specyficznym działaniu lub wymagających szczególnej ostrożności.
Najczęściej krótszy termin ważności dotyczy antybiotyków. W przypadku e-recepty na antybiotyk, pacjent ma 7 dni od daty wystawienia recepty na jej realizację. Jest to spowodowane koniecznością szybkiego rozpoczęcia leczenia infekcji bakteryjnej oraz zapobieganiem rozwojowi antybiotykooporności. Po upływie tych 7 dni, e-recepta na antybiotyk staje się nieważna i lekarz musi wystawić nową, jeśli leczenie jest nadal wskazane.
Inne sytuacje, kiedy e-recepta może mieć krótszy termin ważności, wiążą się z lekami psychotropowymi i narkotycznymi. W ich przypadku termin realizacji wynosi również 30 dni, jednakże przepisy mogą być bardziej restrykcyjne w zależności od konkretnego preparatu i decyzji lekarza. Recepty na leki wydawane na recepturę apteczną, czyli te przygotowywane indywidualnie w aptece, również mają zazwyczaj termin ważności 30 dni. Ważne jest, aby pacjent zwracał uwagę na termin ważności e-recepty, który jest wskazany na wydruku informacyjnym lub może zostać udzielony przez farmaceutę, aby uniknąć sytuacji, w której lek przestaje być dostępny.
Kiedy pacjent może mieć trudności z realizacją e-recepty
Choć system e-recept jest zaprojektowany tak, aby ułatwić pacjentom dostęp do leków, mogą pojawić się sytuacje, w których realizacja recepty napotyka na trudności. Najczęstszymi problemami są błędy w danych pacjenta, problemy techniczne z systemem lub brak odpowiedniego leku w aptece. Kiedy pacjent ma trudności z realizacją e-recepty, zazwyczaj wymaga to dodatkowej interwencji lub wyjaśnienia.
Jedną z przyczyn problemów może być niepoprawny numer PESEL pacjenta lub inne dane osobowe wprowadzone przez lekarza podczas wystawiania recepty. W takiej sytuacji farmaceuta nie będzie w stanie zidentyfikować pacjenta w systemie, a co za tym idzie, nie będzie mógł zrealizować recepty. W takim przypadku pacjent powinien skontaktować się z placówką medyczną, która wystawiła receptę, w celu poprawienia danych.
Kolejnym potencjalnym problemem są awarie systemów informatycznych. Choć system e-zdrowia jest zazwyczaj stabilny, mogą zdarzyć się chwilowe niedogodności techniczne, które uniemożliwią farmaceucie dostęp do danych recepty. W takich sytuacjach farmaceuta może poprosić pacjenta o numer PESEL i kod recepty, a następnie spróbować nawiązać połączenie z systemem ponownie lub zaproponować realizację recepty w późniejszym terminie. Kiedy pacjent ma trudności z realizacją e-recepty z powodu braku leku w aptece, farmaceuta może zaproponować zamiennik lub sprawdzić dostępność leku w innej aptece. W skrajnych przypadkach, gdy żadna z tych opcji nie jest możliwa, pacjent może być zmuszony do ponownej wizyty u lekarza w celu uzyskania nowej recepty lub innego zalecenia terapeutycznego.
Kiedy pacjent powinien sprawdzić swoje Internetowe Konto Pacjenta
Internetowe Konto Pacjenta (IKP) to platforma cyfrowa, która gromadzi wszystkie informacje dotyczące stanu zdrowia pacjenta, w tym historię wizyt, wyniki badań oraz przepisane recepty. Pacjent powinien regularnie sprawdzać swoje Internetowe Konto Pacjenta, zwłaszcza po każdej wizycie lekarskiej, na której otrzymał e-receptę. Jest to najlepszy sposób na upewnienie się, że recepta została poprawnie wystawiona i jest dostępna w systemie.
Kiedy pacjent powinien sprawdzić swoje Internetowe Konto Pacjenta? Przede wszystkim po każdej wizycie u lekarza, na której otrzymał e-receptę. Pozwala to na natychmiastową weryfikację poprawności danych i potwierdzenie, że recepta pojawiła się w systemie. Warto również regularnie przeglądać historię swoich e-recept, aby mieć pełny obraz stosowanego leczenia, zwłaszcza jeśli przyjmuje się wiele leków lub ma się choroby przewlekłe. IKP pozwala również na zarządzanie innymi aspektami opieki zdrowotnej, takimi jak umawianie wizyt czy odbieranie wyników badań.
Dodatkowo, sprawdzenie IKP jest wskazane, gdy pacjent potrzebuje przypomnieć sobie szczegóły dotyczące dawkowania leków lub daty wystawienia recepty. W przypadku utraty kodu SMS lub wydruku informacyjnego, IKP stanowi niezawodne źródło informacji. Dostęp do IKP jest możliwy za pomocą Profilu Zaufanego, bankowości elektronicznej lub aplikacji mObywatel. Kiedy pacjent powinien sprawdzić swoje Internetowe Konto Pacjenta, to przede wszystkim wtedy, gdy chce mieć pełną kontrolę nad swoim zdrowiem i dostępem do leków, minimalizując ryzyko pomyłek lub pominięć.
Kiedy e-recepta jest wystawiana na zapas dla pacjenta
Wystawianie e-recept na zapas dla pacjenta jest praktyką stosowaną w określonych sytuacjach, gdy lekarz uzna, że istnieje uzasadniona potrzeba zapewnienia pacjentowi ciągłości leczenia, zwłaszcza w przypadku chorób przewlekłych lub długotrwałej terapii. Kiedy e-recepta jest wystawiana na zapas, oznacza to, że lekarz przepisuje pacjentowi większą ilość leku niż zazwyczaj, lub wystawia receptę z wyprzedzeniem, aby zapobiec przerwaniu terapii.
Takie działanie jest szczególnie istotne dla pacjentów z chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby serca czy astma, którzy regularnie potrzebują przyjmować określone leki. W przypadku takich pacjentów, przerwanie terapii może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia, a nawet do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Lekarz, znając historię choroby pacjenta i oceniając jego stan zdrowia, może zdecydować o wystawieniu recepty z większą ilością leku lub z wyprzedzeniem, aby zapewnić ciągłość leczenia.
Warto jednak pamiętać, że wystawianie e-recept na zapas nie jest regułą i zawsze zależy od indywidualnej oceny lekarza. Lekarz musi wziąć pod uwagę rodzaj leku, jego dawkowanie, potencjalne skutki uboczne oraz ryzyko nadużycia. Zawsze podstawą do wystawienia recepty, nawet tej „na zapas”, jest aktualna diagnoza i wskazania medyczne. Kiedy e-recepta jest wystawiana na zapas, pacjent powinien ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i stosowania leku, aby uniknąć niepotrzebnego ryzyka.
Kiedy można otrzymać e-receptę bez wizyty u lekarza
Istnieją sytuacje, kiedy pacjent może otrzymać e-receptę bez konieczności odbywania tradycyjnej wizyty w gabinecie lekarskim. Najczęściej dotyczy to teleporady, która stała się powszechnie dostępna, zwłaszcza po doświadczeniach związanych z pandemią COVID-19. Teleporada pozwala lekarzowi na przeprowadzenie konsultacji z pacjentem na odległość, za pomocą telefonu lub wideokonferencji.
Kiedy pacjent może otrzymać e-receptę bez wizyty u lekarza? Przede wszystkim wtedy, gdy potrzebuje przedłużenia recepty na stale przyjmowany lek, a jego stan zdrowia nie uległ znaczącej zmianie. Lekarz, na podstawie dotychczasowej historii leczenia i oceny stanu pacjenta, może wystawić e-receptę zdalnie. Jest to szczególnie wygodne dla osób z chorobami przewlekłymi, które regularnie potrzebują przyjmować leki i nie wymagają częstych badań kontrolnych.
Procedura otrzymania e-recepty podczas teleporady jest zazwyczaj prosta. Pacjent umawia się na teleporadę, opisuje swoje potrzeby, a lekarz, po przeprowadzeniu rozmowy i ocenie sytuacji, wystawia e-receptę. Kod dostępu jest następnie przesyłany pacjentowi SMS-em lub mailowo, tak jak w przypadku tradycyjnej wizyty. Warto jednak pamiętać, że nie wszystkie leki mogą być przepisane podczas teleporady, a decyzja o jej przeprowadzeniu i możliwości wystawienia recepty zawsze należy do lekarza, który musi ocenić, czy zdalne konsultowanie pacjenta jest bezpieczne i wystarczające do postawienia diagnozy lub przedłużenia terapii.
Kiedy e-recepta jest wystawiana przez pielęgniarkę lub położną
W polskim systemie opieki zdrowotnej pewne grupy personelu medycznego, poza lekarzami, mają uprawnienia do wystawiania e-recept. Dotyczy to przede wszystkim pielęgniarek i położnych, które w określonych sytuacjach mogą przepisywać leki. Kiedy e-recepta jest wystawiana przez pielęgniarkę lub położną, wiąże się to z ich zakresem kompetencji i uprawnień, które zostały rozszerzone w ostatnich latach.
Pielęgniarki i położne mogą wystawiać e-recepty na określone grupy leków, zazwyczaj te niezbędne do kontynuacji leczenia w ramach posiadanych kompetencji. Dotyczy to na przykład recept na leki stosowane w leczeniu chorób przewlekłych, które pielęgniarka prowadzi w ramach opieki koordynowanej, a także leków potrzebnych do zapewnienia ciągłości terapii po wypisie pacjenta ze szpitala. W niektórych przypadkach mogą również przepisywać leki w ramach profilaktyki lub szczepień.
Zakres uprawnień do wystawiania e-recept przez pielęgniarki i położne jest ściśle określony przepisami prawa i może się różnić w zależności od posiadanych kwalifikacji i specjalizacji. Zazwyczaj jest to związane z ich rolą w opiece nad pacjentem w konkretnych schorzeniach lub etapach życia. Kiedy e-recepta jest wystawiana przez pielęgniarkę lub położną, jest ona traktowana na równi z receptą wystawioną przez lekarza i może być realizowana w każdej aptece. Pacjenci powinni być świadomi, że w niektórych sytuacjach mogą otrzymać e-receptę od innego specjalisty niż lekarz, co jest standardową procedurą medyczną.
